Kampeer-BV: Pim Niesten
Met de camera altijd binnen handbereik trekt natuurfilmer Pim Niesten vele maanden per jaar de wildernis in, vaak kamperend onder extreme omstandigheden. Zijn indrukwekkende natuurdocumentaires nemen de kijker mee naar de meest ongerepte plekken ter wereld. Maar wanneer hij met zijn kinderen op pad gaat, blijft de camera bewust thuis: dan draait het kamperen puur om samen genieten en kostbare quality time.
- Kamperen
Kampeer-ID: Pim Niesten
- Functie: natuurfilmer en bioloog
- Leeftijd: 44 jaar
- Kampeert sinds: zijn kindertijd
- Eerste kampeerherinnering: Slapen in een bungalowtent met veel bevriende kinderen samen
- Kampeert met: tent
- Kampeert met: gezin, vrienden en collega’s
- Liefst naar: de bergen
- Leukste kampeermoment van de dag: het ontbijt
- Volgende kampeervakantie: een survivalweekend met één van zijn dochters
Wanneer groeide je liefde voor kamperen?
Dat is van toen ik klein was. Met mijn ouders en mijn twee broers gingen we vaak tentkamperen in Europa. Dat waren reizen waarbij we cultuur combineerden met natuur. Dat laatste deden mijn ouders vooral voor mij. Bergtochten, een dauwtrip gewapend met een verrekijker. Heerlijke momenten waren dat. In mijn jeugd zat ik in de scouts van Mechelen en tijdens het kamp sliepen we ook steeds in tenten. Daarna ben ik dit blijven doen. Met vrienden de bergen in trekken bijvoorbeeld, vaak ook al in vrij extreme omstandigheden. Daarna leerde ik mijn vrouw kennen en trokken we ook kamperend rond. Dat was de goedkoopste manier (lacht). Dan kwamen de kinderen en ook met hen zijn we blijven kamperen. Dat is handig want door mijn job kan ik moeilijk veel van te voren plannen. Last minute erop uit trekken met de tent is altijd mogelijk.
Hoe ziet een ideale kampeervakantie met de kinderen er uit?
Voor mij draait een kampeervakantie met het gezin vooral rond samen genieten. Ik wil hen mijn eigen extreme manier van kamperen niet opleggen, dus hebben we een ruime familietent aangeschaft. Die heeft drie aparte slaapcompartimenten en een centrale leefruimte waar we kunnen koken, spelen of gewoon lekker samen relaxen. De camera blijft thuis, want ik vind het te lastig om tegelijk volledig aanwezig te zijn bij de kinderen én de omgeving vast te leggen op beeld. De ochtenden zijn mijn favoriete moment. Toen de kinderen kleiner waren, zaten we vaak al heel vroeg buiten om de stilte van de natuur te beleven. Nu ze ouder zijn, slapen ze liever wat langer uit (lacht). Het ontbijt is voor mij het mooiste kampeermoment van de dag: samen plannen maken, ontdekken waar we naartoe trekken en ruimte laten voor rust en verfrissing. Ik vind het belangrijk om de kinderen te leren hoe waardevol het is om dicht bij de natuur te leven. In onze maatschappij verdwijnt dat gevoel steeds meer, en dat vind ik spijtig.
Maar een beetje survival wil je hen toch ook meegeven?
Mijn dochters zijn nu 11 en 13 jaar oud en ik probeer jaarlijks met elk apart een survivalweekend te organiseren. Dan zoeken we een rustige bivakzone op in de Ardennen of Limburg om onze tent op te slaan.
Professioneel ben je ook zeer vaak in een tent te vinden. Hoe ga je tewerk?
Het is belangrijk om een basecamp te hebben waar we de voorbereidingen doen, waar ik de batterijen van de camera kan opladen en waar we ook even terug op adem kunnen komen. Van daaruit trekken we verder op kampeertrip, vaak diep de wildernis in. Ik ga nooit alleen omdat dit gevaarlijk is en logistiek ook vaak te complex. We hebben zwaar materiaal mee, er is het gevaar van wilde beesten en er zijn de barre weersomstandigheden. Ik heb gaandeweg geleerd beter voor mezelf te zorgen. Het welzijn van het team is het allerbelangrijkste. We proberen onze zo goed mogelijk te voorzien op noodsituaties.
Wat is je meest extreme kampeerervaring?
Dat was Dovrefjell in Centraal-Noorwegen. We gingen muskusvossen portretteren, overblijvers van de IJstijd. Het was putje winter met temperaturen tot - 20°. Bovendien woedde er een sneeuwstorm en lag er meters sneeuw. Er geraken was al een hele uitdaging. We gingen met een slee, gepakt met 50 kilogram bagage, naar boven. Toen we de tent wilden opslaan, kregen we de haringen niet in de grond omdat het zo hard vroor. Daar hebben we enkele dagen verbleven en overleefden we op gedroogd voedsel. Op een bepaald moment hebben we moeten beslissen terug te keren naar het basecamp omdat het weer te extreem werd. Ik heb daar trouwens ook een goede les in geduldig zijn gekregen. Alles vroeg extreem veel tijd door de kou: opstaan, ons klaarmaken, veters knopen...
Wat heb je altijd mee als je gaat kamperen?
Mijn noodpakket bestaat uit een kompas, een zaklamp en een fluitje die aan elkaar gebonden zijn. Verder een thermisch dekentje. Deze zaken kunnen levens redden.
Welk is je favoriete kampeerseizoen?
Dat zijn de lente en de herfst omdat de natuur dan op zijn mooist is en je de overgang van de seizoenen goed opmerkt. Maar dat hangt natuurlijk ook van de plek af. Zo was ik in Montenegro waar we getrakteerd werden op een zeer natte lente. Na enkele dagen begon dit echt onaangenaam te worden. Extreem vochtig weer is zeer moeilijk om het materiaal in goede omstandigheden te houden. Extremen zijn sowieso moeilijk in ons vakgebied. Ook was ik in Arizona. Daar liep de temperatuur in de schuiltent op tot boven de 50°. Dan gaat de camera falen en kun je niet meer werken.
Overvalt de eenzaamheid je nooit als je dagenlang slechts met twee in een tent verblijft?
Ik ben zo gefocust op het dier, word zo opgeslorpt door de omgeving en ben opgewonden door de nieuwe ervaringen. Er is geen tijd voor eenzaamheid.
Je filmde de natuurdocumentaire ‘Onze Natuur’ waarin de Belgische fauna en flora in beeld gebracht werden. Wat waren je meest memorabele momenten?
Dat waren twee nachtelijke momenten. Enerzijds de hertenbronst in Houffalize. Ik was helemaal alleen in het bos onder een prachtige sterrenhemel. Lang lag ik - volledig gecamoufleerd - muisstil. Toen de herten begonnen te burlen was dit een zeer indrukwekkend moment. Alle geluiden waren zo dichtbij en ik ging volledig op in het moment. Een andere moment dat ik niet zal vergeten, was het filmen van de zeevonken met hun betoverende blauwgroene gloed in op het strand van Oostduinkerke . Ik had nog nooit zoiets adembenemends gezien in België. Dat was puur genieten.
5 x kamperen om de natuur te filmen
Wil je graag de natuur in beeld brengen? Pim Niesten geeft vijf tips om te kamperen als natuurfilmer.
- Veiligheid boven alles: schat goed in hoe ver je kunt gaan en wees je bewust van de mogelijke risico’s.
- Timing is alles: Wildlife filmen doe je best ’s morgens vroeg of ’s avonds laat. Dan zijn de dieren het actiefst en heb je het mooiste licht. Gebruik de dag om je benen te strekken.
- Blik vooruit: Check altijd de weersvoorspellingen.
- Over geuren en geluid. Zorg dat je geen te geurig voedsel meehebt zodat de dieren je tent niet binnenkomen. Probeer ook alles binnen handbereik te hebben om te filmen, want het geluid van een rits die je opent, kan de dieren afschrikken.
- Blijf gefocust: Bereid je voor op lange uren wachten en verlies je focus niet, zowel visueel als auditief. Lezen of een podcast beluisteren is niet zo’n goed idee als je niets wilt missen.
4 tips voor winterkamperen
- Zorg dat je voldoende binnenruimte hebt, zodat je in de tent kunt koken, materiaal kunt stockeren en beschut kunt zitten.
- Hoe er rekening mee dat je voor winterkamperen meer materiaal moet meesleuren.
- Laat altijd iemand weten waar je bent als je in extreme omstandigheden gaat kamperen.
- Zoek een plekje waar je vuur kan en mag maken. Dat zorgt voor verwarming en voor gezelligheid.