De grootste kampeerflaters
![](/sites/default/files/styles/header_image_21_9/public/main-img/codeoranje.jpg?h=a6e5ff99&itok=R1RBUp6E)
Op social media zie je de mooiste vanlife-foto’s en dito filmpjes die je doen wegdromen. Maar is het camperleven wel altijd zo idyllisch? Alongtheroad deelt even minder Instagram-waardige momenten…
- Kamperen
Probleempje met de cashflow…
Langs de mooiste bergpassen rijden, langs kleine grindwegen of een afgelegen slaapplek zoeken… Meestal is het een droom, maar onderweg naar een zandstrand tussen de bergen in de Côte d’Azurwerd het even nachtmerrie. Ellen was op dat moment 6 maanden zwanger en we trokken op baby-moon met ons busje: nog een laatste keer zonder baby’tje op campertrip. Samen met onze hond Sloeber reden we tijdens die reis over een mooie bergpas naar een afgelegen strand. Het was een warme dag en we planden om daar ’s middags iets eten. De honger stak op en we zouden pas veel later die dag weer inkopen doen. Het was bovendien het enige restaurant in de buurt. De weg ernaartoe werd steeds steiler en minder goed berijdbaar. Door de kronkelige bochten werd Sloeber wagenziek, waardoor we welgeteld 3 keer moesten stoppen om zijn mandje te verversen. Het laatste stukje naar het restaurant was zo steil dat onze keuken loskwam en omver viel… inclusief de bidon met afvalwater! Na alweer een poetsbeurt - dit keer in de leefruimte - hadden we wel heel veel honger. Bij het restaurant bleek dat we enkel cash konden betalen. Je raadt het al: we hadden natuurlijk niet genoeg cash op zak. We hebben dan maar met een blik TV-worstjes op het strand gezeten. Daarna reden we de kronkelige weg voorzichtig terug, recht naar de supermarkt. Sinds die reis hebben we altijd voldoende cash geld mee en gaan we veel regelmatiger inkopen doen.
Code oranje in de camper
Gelukkig hebben we meestal mooi weer bij onze kampeertrips, maar toen we pas nog in Portugal waren, werd code oranje afgeroepen. We zaten in een gebied waar er niet zoveel camperplekken voorzien waren en reisden buiten het hoogseizoen. We zijn ’s nachts op zoek moeten gaan naar een veilige plaats waar geen takken of bomen op onze camper konden terecht komen. Op de slaapplek die we voorzien hadden, konden we niet blijven staan. We vonden een parking niet zo ver van de zee en parkeerden onze bus met de neus naar de wind. Op die manier konden we de windstoten over onze auto heen leiden. De volgende ochtend hadden we onverwachts een prachtig uitzicht, waardoor we de heftige avond en nacht gelukkig snel vergeten waren.
(Kampeer)virus te pakken
Onze camper geeft ons het ultieme gevoel van vrijheid, een grote luxe. Er is echter wel één moment waarop we niet graag in onze camper zijn en het comfort van thuis missen: als er iemand ziek wordt. Op één van onze eerste reizen had Bryan een stevige buikgriep te pakken. Ik denk dat we er geen tekeningetje bij moeten maken: de porta potti is op dat moment níet je beste vriend. Tip: check in in een B&B met degelijk sanitair, vanaf het moment dat iemand last krijgt van maag- en darmklachten.
Samen met babydochter Florence gaan Bryan en Ellen graag op stap met Cois’ke, hun zelf ingerichte kampeerbusje. Want kamperen en een baby gaan wél goed samen! Ze delen alle avonturen via hun blog www.alongtheroad.be
Eerste hulp bij kampeerpech
Net als in het dagelijkse leven kunnen er zich heel wat onvoorziene omstandigheden voordoen als je kampeert. Probeer je zoveel mogelijk te wapenen tegen pech alongtheroad. Zo hebben we altijd onze handy-box mee op reis. Onze eerste-hulp-bij-pech-doos blijven we steeds aanvullen met handigheden. Deze spullen zijn ondertussen een vaste waarde geworden:
- basis gereedschapskoffer
- tape en lijm
- waslijn
- douchezak
- trektouw
- levellers
- wasvlokken